وضعیت اقلیتهای مذهبی در ایران در گذر تاریخ با فراز و نشیبهای فراوانی همراه بوده است. وضع آنها در دورههای مختلف تاریخی، مانند دیگر اقوام، دچار تغییراتی شده، اما نکته مهم آن است که هیچگاه از امور دینی خود منع نشدهاند و همواره برای انجام فرایض دینی آزاد بودهاند.
هنگامی که تاریخ را بررسی میکنیم، درمییابیم دولتهای ایران نسبت به دولتهای دیگر، آزادی مذاهب و ادیان را رعایت کردهاند و از همه مهمتر، مردم ایران همواره با بردباری و همزیستی، به رغم عقاید و آیینهای مختلف، در کنار یکدیگر زندگی کردهاند و از گذشتههای دور آزادی عقاید و ادیان در ایران زمین وجود داشته و مردم از آن بهرهمند بودهاند.
ایرانیهای مسلمان و غیرمسلمان با تکیه بر مشترکات خود و روابط عمیق اجتماعی و بهرغم داشتن دین و کیش جداگانه، هرگز بهعنوان اقلیت و اکثریتی گسسته در این سرزمین نزیستهاند و همواره با زندگی مسالمتآمیز در غم و شادی یکدیگر شریک و یار بودهاند.
هدف از پژوهش حاضر، شناساندن غیرمسلمانان ایرانی و نشان دادن همزیستی پیروان ادیان مختلف در ایران است. این کتاب شامل چهار فصل است که در بخشهای متعدد آن به جنبههای تاریخی، اجتماعی، فرهنگی و مذهبی هر یک از پیروان ادیان غیراسلامی به ترتیب میزان جمعیتشان در ایران، یعنی مسیحیان (ارامنه، آشوریان)، زرتشتیان و یهودیان، پرداخته میشود.

نقد و بررسیها
هنوز بررسیای ثبت نشده است.